|
Warunki wymagane przy prowadzeniu
punktów kopulacyjnych
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy prowadzeniu punktów kopulacyjnych (Dz.U.04 nr 156, poz 1638) na podstawie art 1 pkt 1, lit. g oraz art..5 ust.1 pkt 2 oraz ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwlaczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. nr 69, poz. 625 z późn.zm.) oraz art. 104 KPA
Na podstawie ustawy z dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia punktu kopulacyjnego (Dz.U. z 2004 nr 156 poz. 1638) zarządza się, co następuje:
§ 1.
1. Wykorzystywane w punkcie kopulacyjnym
reproduktory koni, zwane dalej „reproduktorami” albo stosownie do gatunku „ogierami”,
powinny:
1) pochodzić ze stad lub gospodarstw spełniających
wymagania określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2) w okresie 30 dni przed wstawieniem do punktu kopulacyjnego
zostać przebadane przez lekarza weterynarii
i zaopatrzone w orzeczenie lekarsko-weterynaryjne
stwierdzające, że zwierzęta są zdrowe
i przydatne do rozrodu;
3) w dniu krycia nie wykazywaç klinicznych objawów
chorób zakanych zwierząt.
2. Wzory orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych, o których
mowa w ust. 1 pkt 2, ogiera są określone w załącznikach nr 2—5 do rozporządzenia (poniżej).
§ 2.
1.Reproduktory powinny raz w roku być poddawane
badaniom określonym w załączniku nr 6 do
rozporządzenia(poniżej).
2.Jeżeli wynik któregoś z badań, o których mowa
w ust. 1, będzie dodatni, reproduktor nie może być
używany do rozrodu.
§ 3.
1. Punkt kopulacyjny powinien znajdować się
na terenie ogrodzonym i być zabezpieczony przed dostępem zwierząt z zewnątrz.
2. Przy wjeździe na teren punktu kopulacyjnego
oraz przed wejściem do budynku, w którym odbywa
się krycie, wykłada się maty dezynfekcyjne.
3. Do budynku, o którym mowa w ust. 2, nie mogą
mieć wstępu osoby postronne oraz zwierzęta, niebiorące
udziału w kryciu.
4. Środki do mycia i dezynfekcji umieszcza się
w zamykanym pojemniku albo szafie.
5. Reproduktora przetrzymuje się w przeznaczonym do tego celu boksie, kojcu albo pomieszczeniu z dostępem do wybiegu.
6. Miejsce, w którym przetrzymuje się reproduktora, powinno być:
1) oznakowane;
2) zabezpieczone przed dostepem innych zwierzat;
3) dostosowane do gatunku i wielkosci reproduktora;
4) zlokalizowane w sasiedztwie miejsca do krycia;
5) latwe do sprzatania i dezynfekcji, posiadajace podloge o nienasiakliwej powierzchni i o nachyleniu umozliwiajacym odprowadzanie zanieczyszczen w stanie plynnym;
6) wybielone, czyste, oswietlane swiatlem dziennym i sztucznym.
§4.
1.Punkt kopulacyjny wyposaża się w urządzenia lub sprzęt do poskramiania zwierząt oraz w urządzenia dla samców ułatwiające krycie samic.
§5.
1. Podmiot prowadzący punkt kopulacyjny powinien:
1) nie dopuścić do krycia samic wykazujących nieprawidłowe wycieki z dróg rodnych, ze zmianami na błonie śluzowej lub skórze sromu, wychudzonych;
2) prowadzić rejestr dotyczący krycia, w którym odnotowuje się:
a) datę krycia,
b) numer identyfikacyjny zwierzęcia – w przypadku samicy,
c) firmę lub nazwę posiadacza zwierzęcia, na rzecz którego została wykonana usługa, jego siedzibę i adres oraz oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności, a w przypadku osoby fizycznej imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres;
3) wydać właścicielowi samicy świadectwo pokrycia ogierem, którego wzór został określony w przepisach dotyczących organizacji, hodowli i rozrodu zwierząt gospodarskich.
§6.
1. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w:
1) art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz walczaniu chorób zakaźnych zwierząt, zwanej dalej „ustawą” – w przypadku niespełnienia wymagań określonych w § 3 oraz w § 5 pkt 1 i 2;
2) art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy – w przypadku niespełnienia wymagań określonych w § 1 ust. 1 i w § 2.
§7.
1. Do ponownego stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, jest niezbędne spełnianie wymagań określonych w § 1–5.
§8
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2)
Załącznik 1 WYMAGANIA WETERYNARYJNE DLA STAD LUB GOSPODARSTW 
§4
1.Ogiery wykorzystywane w punkcie kopulacyjnym powinny pochodzić ze stad lub gospodarstw:
1) których nie dotyczą nakazy i zakazy wydane na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
2) w których nie stwierdzono:
a) w okresie 6 miesięcy przed wstawieniem zwierząt do punktu kopulacyjnego przypadków:
– zarazy stadniczej,
– nosacizny,
– niedokrwistości zakaźnej koni,
– wirusowego zapalenia tętnic koni,
– pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej,
– wirusowego zapalenia mózgu i rdzenia koni,
b) w okresie 2 miesięcy przed wstawieniem do punktu kopulacyjnego przypadków zakaźnego zapalenia macicy u klaczy,
c) w okresie 2 lat przed wstawieniem zwierząt do punktu kopulacyjnego przypadków afrykańskiego pomoru koni.
Załącznik nr 5 ORZECZENIE LEKARSKO-WETERYNARYJNE DLA OGIERA
WZÓR
Załącznik nr 6 OKRESOWE BADANIA REPRODUKTORÓW
§4
1. Ogiery przebywające w punkcie kopulacyjnym powinny raz w roku zostać poddane badaniom i testom diagnostycznym na:
1) nosaciznę – testem serologicznym;
2) zarazę stadniczą – testem serologicznym;
3) niedokrwistość zakaźną koni – testem serologicznym.
Badania wykonują Zakłady Higieny Weterynaryjnej
2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy prowadzeniu punktów kopulacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 11, poz. 121), które na podstawie art. 93 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
